Verlies- en rouwverwerking | Referenties

Jongerengroep

“In december 2009 overleed mijn neef van 28 jaar aan kanker. Ik was er echt kapot van, ik dacht echt hoe kan ik hem ooit een plekje geven in mijn hart en weten dat hij altijd bij me is terwijl dat letterlijk niet meer zo is.
Ik heb zeker een half jaar, als het niet langer is, met een rotgevoel rondgelopen. Het feit dat ik hem nooit meer zou zien deed me veel pijn en verdriet. Ik was er op school niet bij met mijn aandacht en heb o.a. daardoor mijn eerste studiejaar verpest. Tot het moment dat iemand tegen aan mij vroeg of ‘rouwverwerking in de groep’ niet iets voor mij zou zijn. Daar heb ik een tijdje over nagedacht en ben uiteindelijk toch de stap aangegaan want slechter worden kon het toch niet, alleen maar beter vond ik.
En nu, na al die weken op maandag bij elkaar te zijn samen gekomen met andere jongeren, die ongeveer hetzelfde hadden meegemaakt, maar dan ieder op hun eigen manier, voel ik me toch een stuk opgeluchter. Alle dingen die we gedaan hebben (van spellen, brieven schrijven, praten, muziek luisteren, tekenen) hebben ervoor gezorgd dat ik er toch mee kan leven. En kan ik beter accepteren dat hij er echt niet meer is.
Ik kan en wil verder met mijn leven omdat ik weet dat hij altijd bij me zal zijn op welke manier dan ook. Deze avonden rouwverwerking hebben me een heel stuk in de goede richting gezet, en ik ben blij dat ik het gedaan heb. Momenten van lachen en van huilen, niks was raar of gek. Alles mocht, en het allerfijnste is dat ik mezelf kon zijn. Ik zal het anderen ook zeker aanraden, omdat het misschien net dat opstapje in de goede richting kan zijn”.
G. M. 20 jaar

“De avonden bij Annelyn hebben mij ontzettend geholpen. Door het op verschillende manieren te hebben over mijn verlies werd het gemakkelijker om me open te stellen. Dit kwam ook door de goede sfeer in het groepje. Wat ik vooral fijn vond, was dat ik niet alleen maar bezig ben geweest met degene die ik verloren heb maar dat ik ook gevoelens en een andere kant van mijn persoonlijkheid heb ontdekt”.
C. W. 16 jaar

“Twee jaar geleden is mijn vader overleden. In een krantenartikel kwam Annelyn voorbij en zo ben ik in deze groep terecht gekomen. Het was fijn om overal over te kunnen praten en het voelde ook fijn aan. Het heeft me erg geholpen om met andere jongeren te praten die weten hoe je je voelt. Ik durf er nu in mijn eigen omgeving ook beter over te praten”.
F. K. 13 jaar

 

Volwassenengroep

“Als ik mensen binnen de doelgroep zou kennen zou ik er alles aan doen om ze zover te krijgen naar deze cursus te gaan omdat ik uit ervaring weet dat de drempel om mezelf aan te melden op de een of andere manier altijd te hoog is. Het is fijn als een ander dat ziet en vertelt dat het goed voor je zou zijn.
Ik zou vertellen dat je onder professionele begeleiding in een huiskamersfeer met gelijkgestemden jezelf als een ui moet zien die je gaandeweg een beetje afpelt en dat er, zoals altijd het geval met uien is, tranen van verdriet zijn die we proberen om te toveren tot parels van verdriet”.
Y.

 

Spel in gezinnen en op scholen

“Lieve Annelyn,

‘Kan die mevrouw wat vaker komen om het spel te spelen’, was de reactie van Thijn gisteren en vandaag.
We vonden het alle vijf een hele mooie, verbindende avond rondom Sanne.
Nadat je weg was hebben we samen haar fotoboek bekeken.

Nogmaals veel dank voor deze avond en voor de manier waarop je het spel begeleidde: warm, betrokken en vol aandacht.
Dat je het nog maar vaak mag spelen.

Lieve groet van ons vijven”.
E.Bakker

“Ik vond het echt super mooi en vooral ook goed. Met dit spel leer je eigenlijk erover te praten en de vragen zijn ook echt super leuk en interessant. Je ziet ook zo dat iedereen anders erover denkt. Je moet ook af en toe erbij tekenen over je gevoel en hoe je over je overleden familielid denkt of voelt. Zo kun je er goed over praten. Dit spel moet je niet al te lang na het overlijden van je familielid doen anders weet je je herinneringen niet meer”.
L. N. 11 jaar

“Ik vond het heel fijn om te doen. Je kan met anderen praten die hetzelfde hebben meegemaakt. Met dit spel kun je terugdenken aan de fijne tijden. Het is fijn om het te spelen als je het al een beetje hebt verwerkt. Niet te laat want dan raak je herinneringen kwijt. Ik denk dat een maand erna wel goed is en dan af en toe nog een keer”.
J.v. M. 12 jaar

“Dit spel is voor mij een herdenking aan onze verloren mensen. Het is fijn om terug te denken aan leuke ervaringen met degene die overleden is. Ook kreeg ik de kans om herinneringen van de overleden personen terug te halen. Mij lijkt het het fijnste om dit spel voor de begrafenis te doen omdat je dan alle positieve gebeurtenissen kan herinneren en je de overleden persoon met minder moeite kan loslaten. Je weet dan zeker dat de overleden persoon een goed leven heeft gehad en je tevreden mag zijn met het leven dat de overleden persoon geleefd heeft. Met dit spel zet je alles op een rijtje als je het meer zal spelen kom je steeds weer op dezelfde gedachten. Maar misschien is het juist fijn om na een jaar of twee jaar juist weer een keer het spel te spelen om alle leuke herinneringen terug te halen zodat je de overleden persoon niet vergeet”.
T.N. 13 jaar

“Ik vond het fijn om het spel te spelen. Bij het spel kan je je gevoelens vertellen en dat is fijn. Ik vind het een goed spel en het is ook goed dat je er gewoon over kan praten. Ik zal het het fijnste vinden als het 4 weken na de begrafenis is. Ik vond het een goed spel.”
F.N. 11 jaar